Een kot

In onze kelder stond een kot. Een vies vuil viermurig hol dat de vorige bewoonster Yvette gebruikte als zonnebankkamer. Een kot. Met zonnebank. En met spiegel. In de kelder dus. Ahum.

Dat kot nam een achtste van onze kelder in beslag. Een vierde van de helft. Omdat we zoals de meeste mensen niet van kleine vieze vuile kamertjes in kelders houden -en ook omdat wij geen zonnebank hebben- moest dat kot eruit. Zo gezegd, zo eruit.

Op de foto ziet u het originele kot en het stuk kelder zonder het kot.

Blij dat we van dat rot gedoe vanaf zijn. Nu alleen nog opkuisen.

Gekraai en gevloek

Te vroeg victorie gekraaid: een paar balken in de living hebben een rotte balkkop. Je zou er van gaan vloeken. Van djutoch en perdoeme. Vreemd wat dat doet in je hoofd. Eerst heerst er lichte paniek, maar bij de zesde rotte balk vind je dat het bij de eerste nogal meevalt.

Die plankjes langs de zijkant van de balken hangen er niet voor de versiering, helaas. De originele vloerbalken dragen immers enkel nog met rot hout in de muur. Dat verklaart meteen ook waarom de vloer daar kraakte. Onze voorgangers waren echt keien in problemen niet aanpakken. Applaus.

Het plan: al wat rot is er uit flikkeren en nieuwe balken in de plaats leggen. We zullen weten wat doen de komende dagen, want dat betekent dat we ook in onze kelder het plafond gedeeltelijk moeten uitbreken.

Djutoch en perdoeme.

Pètrél

Ik hem te koewep: ne poutrel. En de vorm is… speciaal. (Opnieuw vrij naar Serge Simonart)

Deze geweldige constructie hebben we gevonden achter *roffelroffel* gyproc. Prachtig knutselwerk in hout dat een binnenmuur van ons huis draagt. Een binnenmuur die doorloopt tot aan de zolder.

Merk op dat geen enkele van de vier gebruikte balken doorloopt over de gehele breedte van de opening. Wenkbrauwgefrons en schuine blikken alom.

Plan is om dit zo snel mogelijk te vervangen door een ‘moderner’ exemplaar. Die komt dan ook meteen iets hoger te zitten, kwestie van zoveel mogelijk licht binnen te krijgen.

Een deur

Ik hem te koewep: een deur. En de kleur is… tussenin. (Vrij naar Serge Simonart)

Neenee, deze deur is niet te koop. We vonden ze achter een gyprocwand in de living. ‘t Is een mooi exemplaar uit 1885 en ze weegt loodzwaar. De kleur is wit met een appelblauwzeegroene zweem. Sehr schön. En we hebben er last mee gehad om ze eruit te krijgen.

Waar een koevoet is, is een weg.

Rotte vloerbalk

Bij de voorbereidingen om ons vals plafond te hangen, zijn we tot de ontdekking gekomen dat enkele balken aangetast zijn door houtrot. Over het algemeen valt de schade wel mee, maar bij één balk hebben we onze twijfels. Met een plamuurmesje heb ik er vlotjes 5 cm kunnen uitkrabben.

Nu voelt alles kurkdroog aan, maar dat zal ooit wel anders geweest zijn. De oorzaak ligt in de bovenliggende zolderkamer. In die kamer staat een valse wand met daarachter – lang leve digitale camera’s- een oude binnenhuisdakgoot tegen een schouwmantel. De kans dat daar nu nog water doorloopt is vrijwel onbestaande; ze loopt in elk geval niet meer tot de achterkant van het huis. Onze voorste dakgoot zou –zo is ons verteld- verbonden zijn met die van de buurman.

Wij vermoeden dat die binnenhuisgoot een paar jaar geleden flink gelekt heeft en dat onze voorgangers het probleem heel lang hebben laten aanslepen. Om de rotte vloer te camoufleren hebben ze er een valse wand voor gezet. Bedankt daarvoor.

De vloerbalk vervangen doen we liever niet, omdat de bovenliggende kamer toevallig onze voorlopige slaapkamer is. En we hebben geen andere kamer meer op voorraad.

De twee andere opties die ik kan verzinnen:

• de balk stutten, inkorten en met een raveelbalkje vastmaken aan de buurjongens.
• De balk langs opzij verstevigen.

Niet dat ik daar iets van ken.
Rotbalk.

Schouwen en Polen

Vandaag hebben we voor het eerst een ganse dag kunnen werken en er is véél gebeurd.

In de namiddag zijn er twee gratis Poolse werkkrachten komen helpen uitbreken, vermomd als mama en papa Spekvriend.

Zo zag het eruit bij de vorige eigenaar:

En zover staan we nu:

Vooruitgang heet dat.

We hebben ook weer een nieuwe ontdekking gedaan: plan was om de vloer in de woonkamer uit te breken en nieuwe parket te leggen. Vandaag gingen we eens nakijken met wat voor ondervloer we daar te maken hebben… en wat blijkt: een pràchtige houten vloer ligt op ons te wachten!

Er zijn er twee héél content!

Rozet en sierlijst

Vandaag ontdekkingen gedaan: goede en slechte. Over de slechte ga ik het niet hebben, want daar zullen we later nog wel genoeg over mekkeren.

We houden het bij het goede nieuws: achter ons lelijk vals plafond in de woonkamer zit blijkbaar een prachtig rozet en een geweldige sierlijst verscholen.

Waarom verstopt iemand zoiets?
Waarom?