Papierwinkelstress

Huizen kopen en renoveren is één ding, de bijkomende papierwinkel is een andere zaak. Hier en daar loopt wel wat mis.

Probleempje 1:
Onze verzekeringsagent is een beunhaas. Een maand geleden contacteerden we die kerel per telefoon om onze adreswijziging door te geven en al onze verzekeringen aan te passen. “Komt in orde, ik stuur alles op!”, sprak hij toen. Een dikke maand later is er nog niks in orde. Sterker zelfs: hij herinnert zich het telefoongesprek niet eens.

Hij mag het in orde maken, dan hebben we nog een jaar de tijd om een nieuwe verzekeringsmens te zoeken.

Probleempje 2:
Wie een huis koopt, moet maandelijks wel wat betalen. De eerste keer dat er zo’n groot bedrag via domiciliëring van de rekening gaat, is best wel een speciale gebeurtenis.

Laat het dat nu zijn, waar het bij ons misgaat: er gaat geen cent van de rekening. Rondbellen dus. De bank van ons woonkrediet (AXA) zegt dat alles correct betaald is. Onze bank (Argenta) zegt dat er niets betaald is. Axa zegt daarop dat het wel betaald is, maar dat er iets mis is bij Argenta en dat er naar een oplossing gezocht wordt. Argenta zegt daarop dat ze écht van niets weten.

Als dat spelletje 25 jaar blijft duren, hebben wij een heel goedkoop huis.

Een bank moet zorgen dat ons geld in goede handen is en een verzekeringsagent moet zorgen dat we verzekerd zijn. Dat heet “uw job doen” in het beste geval, en “incompetentie” in het slechtste geval. Andermans papierwerk controleren is voor ons tijdverlies.

Maar alles komt altijd in orde. Naar’t schijnt. Ooit. Misschien.

Beschreven

Het huis is beschreven, dus morgen beginnen we te verbouwen.

I like.