Uit de put

26 juni 2008

Onze beerput is gemaakt. De oude bezetting is vervangen door een nieuwe dikke waterdichte cementlaag. En wijle content.

Maandagochtend is onze beerput geruimd en gekuist. Dat laatste betekent: regenjasje aan, de lege put induiken en de smurrie van de wanden spuiten. Respek.

Als beerputspecialisten beweren dat onze put “een flinke kerel” is, dan neem ik aan dat die vrij groot moet zijn. Ik ben er zelf nog niet ingekropen. In elk geval heeft de beerton 7000 liter viezigheid uit onze euhm…”kerel” gezogen en die zat eigenlijk niet eens vol.

Daarna kroop de aannemer drie dagen de put in met compactuna, cement en wit zand om alles opnieuw te dichten. Ook respek.

Het resultaat mag er zijn. Die jongens hebben proper werk geleverd. Dat mag natuurlijk wel, want ze rekenen flink door om een put voor de komende 100 jaar waterdicht te maken. De goedkoopste oplossing bij putproblemen is wellicht om alles via PVC buizen illegaal in de rioleringen te laten stromen. Maar daarvoor zijn wij te braaf.

In elk geval: we hebben de properste beerput van heel Antwerpen. En we kunnen weer 100 jaar zorgeloos kakken.

In beeld:

In de put

18 juni 2008

Maandag kruipt er iemand in onze beerput. Drie dagen lang. Een durfal met kennis van zaken en een neus voor putten. Wij zijn daar bijzonder blij mee.

Om een lang verhaal kort te maken: onze beerput lekt. En da’s kak, want dat betekent dat er stinkende pus langs kleine gaatjes in onze kelder sijpelt. De waterdichte bezettingslaag in zo’n put gaat meestal 100 jaar mee. Ons huis is 123 jaar oud. Tè oud dus.

Maandagmorgen komt er iemand onze put leegzuigen (sappig genoeg?), daarna krabt die kerel al de vuiligheid van de putwand en ten slotte voorziet hij alles van een nieuwe dikke waterdichte laag. Een pijnlijke ingreep, zeker ook financieel, maar vrij noodzakelijk. Daarna kunnen we weeral 100 jaar zorgeloos kakken. Muchos respek voor de beerputspecialist.

En nu komt het leuke nieuws: ons huis is dan 3 dagen onbewoonbaar dus wij gaan kamperen op camping De Molen aan Sint-Anneke op Linkeroever! Met de tent, matjes en slaapzakken. We hebben geen verlof, dus we moeten elke ochtend fris op het werk verschijnen.

Gelukkig zijn dR!En en ik bij de schouten geweest.