We leven nog.

Uw Moeder herinnert ons eraan dat dit blogsel bestaat. ’t Is hier vrij stil, maar ik kan u geruststellen: we leven nog.

In ons huis ligt alles een beetje stil. Weet ge wat dat is met verbouwen? Soms hebt ge het wel gehad. Als ge een fulltime job hebt en uw weekends zitten altijd vol, dan blijven alleen nog de weekavonden over. Verbouwen tussen 19 en 21 uur. Niet ideaal. ‘t Is dan Familie op TV, weet je wel.

Soms wou ik dat ik in’t onderwijs stond, dan had ik tijd zat. Verlof dat die hebben, niet te doen! (Ik bereid mij voor op een flinke portie billenkoek van menig schoolmeester.)

Wat wel goed nieuws is: af en toe hebt ge wél zin om iets te doen. En dan maakt ge vanalles mee natuurlijk. Ik zal hier eens terug wat meer verbouwverhaaltjes vertellen zie. Houd uw ogen maar open.

*kuist voorlopig zijn schup af*

Strak

Onze living is bezet en how jom: da’s strak.

Puik werk van mijn naamgenoot uit de Kempen!

Ondertussen zijn dus ook de rotte balken allemaal vervangen en ligt de OSB-vloer in de eetkamer. Next op de planning: vals plafond, valse wand, rolluikkasten, moluren restaureren, veranda vernieuwen en vloeren. En dan nemen we ineens de keuken, het waskot en de gang ook mee door.

Heel onzen beneden in’t nief. Binnen een maand of zes.

Isolatierijk surfen

Als draadloos internet niet door de isolatie geraakt, beschouw ik dat als een goede zaak.

Genetwerkt

In onze kelder komt een multimediapark. ’t Is te zeggen. Vanuit onze kelder worden alle communicatielijnen verdeeld. Tv-aansluitingen, telefoonaansluitingen en vanaf gisteren ook ons netwerkpark.

In elke kamer komt een internetaansluiting. We hebben de netwerkabels naar de living, eetkamer en de vier slaapkamers al gelegd. Maar we voorzien ook de keuken en de badkamer van UTP-draadjes. Er komt een Gigabit Ethernet Switch met 8 poorten in de kelder die alles verdeelt.

Enkel op het toilet komt niks. Misschien toch nog maar een airport voorzien voor als we online onze behoefte willen doen.

Een Sprinterke vol

Daarjuist met de vrouw gaan shoppen. Niet voor schoeisel of pikante lingerie, maar voor bouwmaterialen. Een Sprinterke vol.

Wij zijn rijker:

- 22 rollen rotswol
- akoestische tape
- 4 schragen
- 2 kleine gipsplaten
- 11 grote gipsplaten
- 6 houten balken
- 11 grote OSB platen
- spiermassa

Wij zijn armer:

- 820,53 euro
- zweet

Dankuwel WoodTex!

Camping Eenvoud

We zijn verhuisd. Lastig karwei, maar het het is ons gelukt dankzij de sterke been- en armspieren van onze vrienden en ouders.

Echt comfortabel wonen, kan je het niet noemen. Gelukkig zijn wij gewoon om met een tent op reis te gaan.

Momenteel hebben we een soort van leefruimte gemaakt in de cocacolakamer. We hebben kabel-tv, internet en een zetel. Een plafond, licht en verwarming is er helaas niet.

Van de grote zolderkamer (breakdance kamer) hebben we een slaapkamer gemaakt. We hebben een bed, metalen kledingrekken van Ikea en metalen kousen/onderbroekenkastjes. Als het dakraam nog open zou kunnen, hadden we zelfs zuurstof!

De kleine zolderkamer (watervalkamer) is onze opslagruimte geworden. Hier staan dozen, kasten en alles wat niet noodzakelijk is. Op regenachtige dagen kan je onder het dakraam een prachtige waterval zien…euhm…vallen in drie (!) emmers. Uren kijkplezier.

Een dak boven ons hoofd, een matras onder ons lijf, stromend water. Meer moet dat niet zijn.

Lessen in eenvoud.

Twollev kuub

Teut. Pompaf. Moe.

We zijn de laatste dagen vrij destructief te werk gegaan. Op de duur hadden we zoveel puin dat het in onze weg lag.

Gisterenochtend om 10 uur stond er een lege container van 12 kubieke meter voor onze deur, tegen de avond zat die bijna vol. Puik werk van Spekvriend, dR!En en Mamaria.

Wel grappig dat we heel de dag lang aangesproken werden – in alle talen – door geïnteresseerde buurtbewoners.

Of we niemand nodig hadden om te helpen? Of we oud ijzer hadden? Of ze hout uit onze container mochten vissen? Of we een koffer vol werkmateriaal wilden kopen voor 150 euro?

Morgen de laatste kubieke meters nog vullen en dan kunnen we traag maar gestaag beginnen opbouwen.

Change of plan

De afgelopen drie dagen zijn we al 10 keer van plan veranderd omdat de werken ons daartoe verplichten.

De grote slaapkamer geraakt nooit klaar tegen onze verhuis. De kokakolakamer vinden we plots niet meer geschikt om voorlopig in te slapen. In de kleine zolderkamer regent het binnen, dus da’s ook geen optie.

Gelukkig is er de grote zolderkamer nog. Lelijk, maar droog.
Dat wordt ‘em!

Een huis dus

Enkele maanden geleden tekenden wij de verkoopsovereenkomst van ons huisje in Stuivenberg City. Een woning uit 1885 met een living, vier slaapkamers, een keuken, een badkamer. Een tuin is er helaas niet bij.

Zoals dat gaat bij oude huizen, moeten we nog heel wat zaken opfrissen. Keuken, muren, plafonds, veluxramen, dakgoten, verwarming, vloeren. Alles eigenlijk.

Binnenkort wordt ons huis beschreven en twee weken later verhuizen we. Noem het gerust “jeugdig enthousiasme” of “onwetendheid”.

Wij gaan kamperen in de Boerhaavestraat. En al de rest is bijzaak.